Zapraszamy na prelekcję z udziałem Aleksandra Jabłonowskiego :
- w Warszawie na ul. Wspólną 51 - wejście od podwórka
- 4 sierpnia o godz. 19.30
Powstanie Warszawskie to największa polska Tragedia i Klęska w XX wieku.
Aleksander JABŁONOWSKI postawi ważne pytanie:
czy Powstanie Warszawskie 1944 i następujące bezpośrednio po nim tzw. Powstanie Antykomunistyczne 1944-63 - to ostatnie polskie klęskowe Powstania?
Porozmawiamy o Bohaterach ale także szaleńcach, prowokatorach i zdrajcach…
Sprowokowane m.in. przez agentów sowieckich Powstanie nie uzyskało w czasie trwania wojskowej pomocy sowieckiej od stojącej za Wisłą Armii Czerwonej a po wojnie obłudnie było krytykowane przez komunistyczną propagandę - chociaż jako prowokacja osiągnęło swój cel - unicestwienie 200 tys. Polaków i zniszczenie niemieckimi rękami stolicy Polski wraz z całym cywilizacyjnym, naukowym i kulturalnym dorobkiem.
Wszyscy odpowiedzialni i trzeźwo myślący Patrioci polscy byli i są przeciwnikami samobójczego Powstania 1944 - o którym tak już wówczas myśleli:
- Naczelny Wódz gen. Sosnkowski oraz generalicja z gen. Andersem na czele,
- wielu dowódców AK w Kraju, dowództwo Narodowych Sił Zbrojnych i innych polskich formacji podziemnych np. płk. Janusz „Sęk” Bokszczanin, płk. Kazimierz „Heller” Iranek-Osamecki, gen. Albin „Łaszcz” Skroczyński, ppłk. Ludwik „Benedykt” Muzyczka, płk. Kazimierz „Wolf” Gorzkowski czy też płk. August Emil „Nil” Fieldorf.
- politycy i działacze Obozu Narodowego w Kraju i na Emigracji, którzy podkreślali, że jest to działanie wbrew „ekonomii Krwi”…
POMIMO KRYTYCZNEJ POSTAWY WOBEC DECYZJI WYBUCHU POWSTANIA - ODDZIAŁY NARODOWYCH SIŁ ZBROJNYCH I NARODOWEJ ORGANIZACJI WOJSKOWEJ WZIEŁY W NIM UDZIAL.
Natomiast do Powstania w Warszawie najpierw namawiali wysłannik masonerii a zarazem naszych zachodnich „sojuszników” dr Józef Retinger oraz - jak wiele na to wskazuje - agent sowiecki gen. Leopold „Kobra” Okulicki, którzy wysłani z Londynu wylądowali w Kraju na spadochronach. Pod ich wpływem z czasem do Powstania parła coraz większa grupa oficerów Komendy Głównej AK: gen. Tadeusz „Grzegorz” Pełczyński, płk. Antoni „Monter” Chruściel, płk. Jan „Prezes” Rzepecki a na końcu fatalną w skutkach decyzję podjął przekonany lub zmanipulowany przez nich gen. Tadeusz „Bór” Komorowski.